27 -
06 -
2008 bu yazı 474 kez okunmuştur.
Bu yıl toplum olarak sevincimiz çok uzun sürdü. Önce futbol takımlarımızın büyük der bileri, Fenerbahçe’nin Şampiyonlar Ligi’nde kazandığı başarılı sonuçlar, Galatasaray’ın Süper lig Şampiyonluğu ve nihayet Milli Takımımızın Avrupa Şampiyonası’nda elde ettiği sıra dışı başarılarla doyasıya sevindik. Ancak çok abartıp ölçüyü kaçırdığımızı düşünüyorum.
Hemen hepsinde sevinmesini bilemedik, maçlar bitiyor eline silahı kapan sokağa çıkıp her yeri savaş alanına çevirdik. Hele hele en son Hırvatistan Maçı sonrası silah seslerinden balkona çıkamadım. Adamlar otomatik silahlar seriye alınmışlar yeri göğü inletiyorlar, iğrenç mi iğrenç. Şöyle ailecek sokağa çıkıp adam gibi bir yürüyüş yapamadık.
Almanya maçı hevesimizi kursağımızda bıraktı. Bazıları yine şarjörleri doldurmuş bekliyordu hatta Semih’in 86 da attığı gol sonrası mahalleden yine otomatik silah sesler yükseldi ancak maçın sonucu olumsuz olunca kesildi. Geriye kalan mermiler yakın zamanda düğünlerde atılır hiç canınızı sıkmayın.
İşte yaz tatili başladı. Bizim Bozkır’da düğünler yaz tatilinde yoğun olarak yapılmakta, buradan sesleniyorum düğünlerimiz yine silahın gölgesinde yapılacak. Geçen yıl yaz tatilinde Bozkır Emniyetinde Polis dostlarımı ziyaret etmiştim. Sohbet esnasında konuşmalarında en muzdarip oldukları konunun düğünlerde aşırı silah atıldığını söylediler.
Normal olmayan bu davranışların eğitm düzeyi ile alakasının olmadığını düşünüyorum. Eğitimi makamı görevi ve toplumdaki konumu ne olursa olsun bu tür eğilimlerde bulunan birçok örnek sayabiliriz. Bu hususta toplum olarak özellikle maçlarda aldığımız sonuçlar da gösterdiğimiz aşırı sevincin sebebi yıllardır bu alanda aldığımız 6:0, 8:0 gibi kötü sonuçların toplum olarak bizleri komplekse ittiği gerçeğidir.
Bu sıra dışı sevinme tarzımı destekleyen en önemli unsurlardan biride; yıllardır kollanan, görmezden gelinen, görülse de idare edilen, bazen küçük cezalarla yetinilen yanlışlar silsilesinin bir sonucudur. Ben bu köşeden yetkililere sesleniyorum bu işinde cılkı çıkıp birkaç insanımızı telef etmeden lütfen gerekli önlemleri alalım. Sorumluluk sahibi kişiler bu konuya eğilmeleri için illa birkaç kişi mi ölmeli? O zaman dövünmek kime fayda sağlayacak?
Bundan sonraki yıllarda yine her alanda başarılı sonuçlar dilerken silahsız ve kansız bir sevinç ve coşku istiyoruz.
muammertunahan@hotmail.com